جمع اضداد در این دنیا هیچ چیز به اندازه اینکه نتونم منظورم رو به مخاطب تفهیم کنم آزارم نمیده/ بتی که از خود در منظر مردم میسازی را خراب کن قبل از آنکه ابراهیم(ع) تبر را بر شانه تو آویزان کند./ زوزه گرگی را می شنوم که می گوید: اووووو این هنوز اندر خم یک کوچه است/ آخرت تکست: ریاضیم ضعیف بود خیلیا رو آدم حساب کردم/ در حال حاضر امور کشور بر پایه قدرت طنزپردازی و لوث کردن مشکلات جدی اداره می گردد. جَنگ در جُنگ طنّازان است./ اعتراف می کنم که هیچ وقت جرات و جسارت کتمان یا پنهان کردن حقیقت رو نداشتم، قضیه دو تا چک خوردن نیست، ترس از خداست./ اقدم مریضی زیاد شده که: هرکسی از ظن خود شد خصم من، برای همین باید "اشاعه ظن حق" کنم./ ما دلمرده تر از آنیم که بخواهیم اعتراضی بکنیم./ وقتی نمی دانی برای چه محترم شمرده می شوی هنوز به خودشناسی نرسیده ای. #حقوق_شهروندی/ متاسفانه وقتی به دلیل عدم تخصیص صحیح نیروها، منابع سیستم محدود شده باشند کیفیت و زیبایی و حتی کارایی فدای حفظ امنیت می شوند. http://www.vocalvoice.ir 2018-12-16T13:33:51+01:00 text/html 2018-07-05T03:08:32+01:00 www.vocalvoice.ir زکریا مُذَكِّر قلم و بلاگ http://www.vocalvoice.ir/post/1 <div style="text-align: justify;"><font size="3">روز قلم در تقویم ایران، به عنوان نمادی برای تجلیل از صاحب‏قلمان و آثار ایشان انتخاب شده است. صفحات تقویم، چهاردهم تیرماه با عنوان «روز قلم» به خود جلوه‏ای دیگر بخشیده است. نام‏گذاری این روز به نام قلم</font><span style="font-size: 13.3333px;"><sup>*</sup></span><font size="3">، بی ارتباط با تاریخ کهن متمدن و فرهنگ‏ساز این سرزمین نیست. ابوریحان بیرونی در کتاب آثار الباقیه خود آورده است که چهاردهمین روز از تیرماه را ایرانیان باستان، روز تیر (عطارد) می‏نامیدند. از طرفی سیاره تیر یا همان عطارد، در فرهنگ ادب پارسی، کاتب و نویسنده ستارگان است. به همین مناسبت این روز را روز نویسندگان می‏دانستند و گرامی می‏داشتند. ارزش و کرامت قلم بسیار بالاتر از آن است که برای بزرگداشت آن و صاحبانش به اختصاص دادن روزی در تقویم به آن بسنده کنیم. در این روز با گرامی‏داشت یاد و خاطره اهالی قلم و تجلیل از آثار ایشان، شاید بتوانیم گوشه‏ای از زحمات طاقت‏فرسای آنان را قدردان باشیم. قلم، زبان عقل و معرفت و احساس انسان‏ها و بیان‏کننده اندیشه و شخصیت صاحب آن است. قلم، زبان دوم انسان‏هاست. در نخستین ارتباط وحیانی رسول خدا صلی‏الله‏علیه‏و‏آله با مبدأ هستی در غار حرا، سخن از قلم به میان می‏آید، تا جایی که خداوند خود را این‏گونه معرفی می‏کند:«الَّذی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ؛ آن‏که با قلم آموخت.»</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="3"><br></font></div><div style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="https://roonegar.com/panel/vcardsimages/1496330057.jpg" alt="میرزا بنویس"></div><div style="text-align: justify;"><font size="3"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(84, 101, 126); font-family: iransans; font-size: 13px;">* روز چهاردهم تیر ماه به پیشنهاد انجمن قلم ایران و تصویب شورای فرهنگ عمومی، به عنوان ( روز قلم ) در تقویم رسمی ایران به ثبت رسید.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(84, 101, 126); font-size: 13px;"><font face="courier new, courier, monospace"><br></font></span></div><div style="text-align: center;"><font color="#ff0000" face="courier new, courier, monospace"><span style="font-size: 13px;">نیرومندتر از قلم، محرک نویسنده به نوشتن است.</span></font></div>